60 jaar Zonnelied en God ziet dat het goed is

3 juni 1862… Op die dag komen vijf clarissen uit Brugge naar Oostende, om in de Platformstraat, dicht bij de zee, een clarissengemeenschap te stichten.

Verschillende kleine huisjes werden binnenin tot een geheel omgevormd tot een sober klooster. Daar verbleven clarissen tot in 1959. In 1953 werd het klooster getroffen door de springvloed. Door de waterellende kreeg men het gebouw niet meer droog. Vocht en schimmel maakten het klooster onbewoonbaar.

Zo groeide stilaan het idee om een nieuw klooster te bouwen. Dank zij de durf en het enthousiasme van Moeder Marie-Jozef en architect Paul Felix, wonen wij nu in een mooi, open monasterium.

Het nieuwe klooster werd aan de rand van de stad gebouwd en werd de tegenpool van het oude. De architect ging voor het ontwerp uit van de franciscaanse spiritualiteit en is daarin uitstekend geslaagd.

Ons huis, “Zonnelied”, doet zijn naam eer aan: overal licht, bloemen, planten, water…

26 april 2019… 60 jaar “Zonnelied”! Voor onze gemeenschap was dit een reden om te vieren, in verbondenheid met zovele zusters die ons zijn voorgegaan, met onze familieleden, met zovele weldoeners, vrienden en kennissen. We bereidden dit gebeuren intens voor.

16 juni 2019… De feestelijke Eucharistieviering, in franciscaanse eenvoud en vreugde, werd voorgegaan door Monseigneur Lode Aerts, in concelebratie met de provinciaal van de salesianen, pater Jos en pater Biju, ook beiden Salesianen en eveneens onze trouwe wekelijkse voorgangers.

Het maakte ons blij en dankbaar dat 400 mensen, uit alle hoeken van Vlaanderen, met ons kwamen meevieren.

In diepe verbondenheid met de Heer en met elkaar hebben we gebeden en gedankt om zoveel goeds die wij, en alle zusters die ons zijn voorgegaan, in de voorbije 60 jaar mochten ontvangen. In onze zang werden we versterkt door een klein koor uit Sint-Amandsberg.

Na deze inspirerende viering werden alle aanwezigen verwacht in onze tuin voor een eenvoudige receptie. Broeder Zon verwelkomde ons met gulle stralen! Een knipoog van Moeder Clara?

Het werd een gemoedelijke ontmoeting op een overvol grasplein. We hadden alle tijd om de mensen te ontmoeten, want vele vrijwilligers leidden alles in goede banen.

Voor onze families werden belegde broodjes aangeboden en er wachtte ons een gezellige namiddag die voor de meesten in open lucht kon doorgaan. Het frisse groen en de bloemenpracht, het zonlicht en de zeer gemoedelijke sfeer verkwikten ons hart.

Rond 18 uur verlieten de laatste mensen ons klooster. Ondertussen hadden onze lieve vrijwilligers heel wat werk verzet. Alle afwas was gedaan! We zijn hen ontzettend dankbaar.

Moe maar met een tevreden en dankbaar hart, hebben we nagemijmerd over deze schitterende dag.

Het stemt ons hoopvol door zovele mensen ondersteund en gedragen te worden. Wederzijds willen we voor elk van hen een steun zijn, vooral door een biddende verbondenheid en door onze zijnswijze.

Geïnspireerd en bemoedigd door dit prachtige feest, zetten we onze pelgrimstocht dankbaar verder en willen we in “Zonnelied” een franciscaanse uitstraling zijn, een bescheiden aanwezigheid in liefde en inzet in Gods Kerk.

Het verleden leert ons dat God erin voorziet. Ook in de toekomst zal Hij er zijn. Hij is de Heer van de toekomst. Aan Hem vertrouwen we ons toe.

“En God zag dat het goed was…”

Zuster Martine

Clarissen Oostende

De zusters Clarissen

Mariakerkelaan 212

8400 Oostende